Bu fotoğraf ile yaklaşık 3 yıl önce karşılaşmıştım. Her zaman bilgisayarımın bir yerlerinde saklarım. Kaybedilmeyecek kadar değerli bir fotoğraftır. Bir insan portresi ama alışılmış olanlardan çok ama çok farklı. Fotoğrafı görünce neden anlatmakta bu kadar zorlandığımı anlayacaksınız…
Bu gözlerin büyüsü hep etkilemiştir beni. Sanki bir şeyler anlatmak istermiş gibi. Yüz ifadesindeki ciddiyet ise bambaşka bir mana katıyor fotoğrafa. Ellerin narinliği, gülleri tutuşu ve fotoğrafın siyah beyaz olması… Hepsi bir araya gelince de böyle mükemmel bir portre çıkıyor karşımıza…
ayrıca güller yapma,yani koklayamaz ama o daha küçücük ve bnu bilmiyor olmalı,muhtemelen görünüşüne ve doğası gereği kokması gerektiğine inanmış ve ellerinde tutuyor gülleri
2 yıl önce bu resme yorum yapmıştım;
yine yapıyorum;
bu sefer uzun değil kısa ;sadece 2 cümle;
2 yıl önceki yorum özetle şu;bu resim bana kalabalık içindeki yalnızlığımı anlatıyor;2 yıl sonraki yorum şimdi;çevremde o kadar sahte yüzler varki o yapma çicek gibiiii;masum çocuk bundan habersiz;onu tutuyo ve kokluyor;