Hep yeterince zamanım olmadığından şikayet eder dururdum. Birazcık daha zamanım olsa diye defalarca yakınmışımdır, ta ki şu yazı elime geçinceye kadar :

• Bir yılın değerini anlayabilmek için sınıfta kalan birine sorun
• Bir ayın değerini anlayabilmek için prematüre bebeği olan bir babaya sorun
• Bir haftanın değerini anlayabilmek için haftalı bir dergiye,
• Bir dakikanın değerini anlayabilmek için treni henüz kalkmış birine sorun
• Bir saniyenin değerini anlayabilmek için kaza yapan kişiye sorun
• Bir milisaniyenin değerini anlayabilmek için olimpiyat kazanan bir kişiye sorun

Bu yazıyı okuyunca moralim düzeldi çünkü ne çok geç, ne de çok erken benim için. Yani hala benim elimde olaylar. Hiçbir şey kaybetmiş değilim. Bundan sonra da daha dikkatli ve planlı olacağım kesin. Bu yazıdan sonra zamanın değerini daha iyi anladım.