Şuan ki mutluluğum inanın kelimelerle tarif edilemez. Ufacık bir kıvılcım olarak başlatmıştım Umudum Blog kampanyasını. Destekleyenler sayesinde bu kıvılcım bir aleve dönüştü. Bir çok kargo paketi gönderildi ve kardeşlerimizin ihtiyaçları (kitap, kırtasiye, kıyafet) mümkün olduğunca giderilmeye çalışıldı. Bir yandan da kampanya için banka hesap numaralarımı vermiş ve para yardımlarını kabul etmiştim. Öğretmenimiz Aytaç Bey, öğrencilerle birlikte o bölgedeki köy halkına (ve komşu köylere) Atatürkçülük dersi vermek, Atatürk’e karşı olan önyargıyı kırmak için projeksiyon cihazı istiyordu. Ve sonunda toplamış olduğumuz 850ytl ile Aytaç Bey’e bir projeksiyon cihazı alıp gönderebildim. Aytaç Bey’de beni kırmayıp öğrencilerine ders verirken fotoğraf çekip gönderdi. Atamızın görüntüsü ile birlikte kendi ismimi gördüğümde resmen sevinçten ağladım…

Bu ülke için, kendi vatandaşlarımız için bir işe kalkıştım. Kimi kesimlerden bu konuda tepkiler bile aldım. Güvenmeyenler oldu, yardım etmek istemedikleri gibi gelen yardımların da önüne geçmek isteyenler oldu! Yine de yılmadım ve bugünü bekledim. Sanırım bu resimler onlara en iyi cevaptır. Şuan dünya umrumda değil desem yeridir. Ulu Önder Atatürk ne diyordu kendisiyle yapılan röportajda; “Mutluyum çünkü başardım!”. Aynı sözleri haykırarak tekrar etmek istiyorum!

“Mutluyum çünkü başardım!”

Bununla birlikte yardım bekleyen okullarımıza siz de el uzatmak isterseniz Kardeş Okullar sitesinden faydalanabilirsiniz.